|
Geschreven door Ghislaine Bergen
|
|
maandag, 23 februari 2009 15:19 |
Sandra Pereboom, secretaresse van dienst, kwam Armand Steukers zijn kantoor binnen.
"Bezoek voor u, commissaris,”zei zij en liet deurwaarder Tony Bellekens binnen.
Steukers zuchtte. Dit was de derde keer deze maand, dat Tony hem kwam lastig vallen. Hij vroeg begeleiding bij een ontzetting van woonst met inbeslagname van inboedel.
“Neemt u plaats,” zei Armand.
Met een ruk trok Tony de stoel onder de bureau uit en ging zitten.
Hij was de smoesje van dit politiekantoor spuugzat. Kon hij het helpen, dat een oude man zonder electriciteit zat omdat hij zijn rekeningen niet betaalde. Intussen waren ook de gastoevoer en de kabelaansluiting afgesloten.
|
|
Laatst aangepast ( maandag, 23 februari 2009 15:32 )
|
|
Lees meer...
|
|
|
Geschreven door Ghislaine Bergen
|
|
maandag, 23 februari 2009 15:22 |
|
Ze lag al in de zwarte zak toen Santiago en zijn team op de plaats delict aankwamen. Een verlaten brug doodlopend aan een woestenij van vijvers en dichte begroeiing van allerhande struiken. Diepe tinten bruin tot heldere groen. Onder hen, het geraas van verkeer. Mateo keek rond en stelde vast, dat dit een ideale moordplaats kon zijn, ware het niet, dat toch een heel deel van de plaatselijke bevolking hier regelmatig passeerden. De chaos op de grijs betonnen tegels trok zijn aandacht. Vier hulzen, veel bloed en een mes. De bloedvegen wezen op verzet. Was aan de moord een handgemeen vooraf gegaan? Hij opende de bovenzijde van het zwart satijn en keek in het gelaat van een prachtig wezen. |
|
Laatst aangepast ( maandag, 23 februari 2009 15:28 )
|
|
Lees meer...
|
|
|
De duistere sprong - Deel I |
 |
 |
 |
|
Geschreven door Ghislaine Bergen
|
|
maandag, 23 februari 2009 14:53 |
De twee grote deksels gingen langzaam open. Vliegen dansten een vreugdedans over het troebele water. De maden op de betonnen richel werden door het aroma aangetrokken en lieten zich gewillig verleiden tot een duik in het gore water. Johannes duwde zijn peilstok erin. Aan een vast patroon prikte hij in de rioolput. Eerst met grote zigzagsteken, om daarna het patroon te verkleinen. Santiago Mateo doorzocht het weiland enkele meters verder. Stapvoets om elke centimeter uit te kammen. Achter hem liepen vrijwilligers een vierkante kilometer bosgrond uit te vlassen. Het toeslaan van de metalen deksels echoden door de ruimte. Johannes vond niets. Mateo keek op. Hij zag zijn collega in de greppel springen. Een kwartier later haalde Johannes hem in.
|
|
Laatst aangepast ( maandag, 23 februari 2009 15:34 )
|
|
Lees meer...
|
|
|
