Een bekende vrouw uit de muziekwereld wordt op lafhartige wijze vermoord. Zeer snel wordt een landsman in beschuldiging gesteld en later veroordeeld maar na meerdere jaren vrijgesproken. No case, zo luidt het oordeel. Hij beweert onschuldig te zijn, maar sommige van zijn verklaringen zijn onwaarschijnlijk. De kleine kans dat zijn verhaal toch met de werkelijkheid strookt is eventueel aanvaarbaar indien bewezen wordt dat de vrouw een miserabel alcohoolwrak was. Zijn verhaal waarom hij een handtekening vervalste, spreekt voor veel verbeeldingskracht. Buiten hem kan niemand deze beweringen bevestigen en onze enquêteurs slagen erin zijn versie aan het wankelen te brengen. Zeer snel ontdekken zij talrijke tegenstrijdigheden in zijn officiële verklaringen aan de politie terwijl getuigenissen bepaalde van zijn afgelegde verklaringen tegenspreken. Als er plots een belangrijke getuige opduikt, stuurt hij hem via Internet bedreigingen. Dit betekent niet dat hij de vrouw heeft vermoord. Toch wordt het stilaan duidelijk dat zijn contacten met haar zeker niet van altruïstische aard zijn. Ook zijn immense haat die hij voor het slachtoffer koestert, werpt vraagtekens op. Het feit dat men vrijgesproken wordt bij gebrek aan bewijzen, betekent niet dat men onschuldig is. Ook niet dat men schuldig is.
Gewelddadige wereld
Dit laatste boek van Petar Molic is een verzameling van verhalen over mysterieuze misdaden die bijna allemaal door ware gebeurtenissen geïnspireerd zijn. De auteur heeft zelf het geweld en onverdraagzaamheid van zeer dichtbij meegemaakt. Sterk beïnvloed door zijn ervaringen in de Balkan, beschrijft hij zeer gevoelvol het meest bloeddorstige roofdier onder alle levende wezens. Versie Hardcover : ISBN: 978-90-8141-490-6
Versie paperback : ISBN: 978-19-3503-851-1 Petar Molic is geboren in België, maar verbleef de meeste tijd van zijn militaire loopbaan in het buitenland. Officier, elektronicus, informaticus en later specialist burgerlijke en militaire samenwerking, verblijft hij drie jaar in de Balkan. Tijdens de Kosovo oorlog behandelt hij een gevoelig dossier en schrijft daarover in zijn eerste roman. Later werkt hij nog twee jaar voor de Europese Unie en keert in 2002 als gepensioneerd naar zijn land terug. Daar bouwt hij zich als auteur een nieuwe toekomst op. Hij is getrouwd en vader van twee kinderen. Petar Molic is een synoniem. Te verkrijgen bij unibook Lees uittreksels
 Publiceer gratis je eigen boek Indien gewenst, bereiden wij je boek voor alvorens het naar Unibook gestuurd wordt.
Voor alle leden van deze site doen wij al het voorbereidend werk
VOLLEDIG gratis | Debuut roman Verkrijgbaar bij
Het Sarajevo complot is een Nederlandstalige roman. Het beschrijft de avonturen van drie personen van verschillenden nationaliteit die elkaar door toeval leren kennen en die door de omstandigheden de handen in elkaar moeten slaan om te overleven.
Na de dood van zijn vriendin, zoekt Matt Hollander troost in de fles. Wanneer hij op het punt staat uit het politiekorps te worden ontslagen, krijgt hij te horen dat zijn vriendin niet verongelukt is, maar vermoord. Marian Tielemans was verslaggeefster en schreef een artikel over het ongeoorloofd gedrag van UNPROFOR-officieren tijdens de oorlog in Bosnië. Ze was in Pale op onderzoek gegaan en had daar de dood gevonden.
Hollander begraaft de fles en zweert de moordenaars van zijn vriendin te zullen vinden. Hij aanvaardt om voor een niet-gouvernementele organisatie in Sarajevo te gaan werken; “New Hope” houdt zich bezighoudt met het repatriëren van jonge vrouwen die tegen hun wil in de trafficking zijn terecht gekomen. Zo hoopt hij de moordenaars van zijn vriendin op het spoor te komen. Alvorens te vertrekken volgt hij een snelcursus Servo-Kroatisch en krijgt een gedetailleerde briefing.
In Sarajevo vindt hij een spoor, maar geraakt meteen bij een moord betrokken. Snel ontdekt hij dat er een verbinding bestaat tussen Mariams moordenaars en “Embopor”, een Europese politie organisatie die moet helpen de lokale politie te hervormen. Zo geraakt hij bij een internationaal complot betrokken en wordt het doelwit van huurmoordenaars. Hij komt er snel achter dat hij in een heksenketel is terechtgekomen waar alle deelnemers een eigen agenda hebben. Niemand is te vertrouwen.
Verkrijgbaar bij
UNIBOOK: Verkrachte waarheid
ISBN: 978-19-3503-885-6 Een thriller in de stijl van Robert Ludlum en Harlan Coben.
Binnenkort krijgt deze site een nieuw uitzicht
|
Een Nederlandse bejaarde componiste wordt op een eiland in Thailand vermoord. Een landgenoot, Henk Haack, die daar sinds vier jaar woont, wordt aangehouden en in beschuldiging gesteld. Drie jaar later verschijnt hij voor de rechtbank, wordt voor deze moord schuldig bevonden en tot vijftien jaar veroordeeld. Nadat het hof van beroep dat oordeel heeft bevestigd, spreekt het Hooggerechtshof hem acht jaar later vrij. Gebrek aan bewijzen. Nog tijdens zijn gevangenschap, overtuigt Haack een jonge vrouwelijke auteur om een boek over hem te schrijven, terwijl ze op dat ogenblik een toneelstuk over het slachtoffer aan het voorbereiden is. Nadat ze bijna een jaar lang voorbereidend werk heeft gedaan, worden Haacks wisselende humeur en zijn autoritaire toon haar teveel en ze zoekt een collega die het verhaal van haar wil overnemen. De moord in Thailand op de bekende Nederlandse componiste, Marian de Garriga en de kennismaking met de man die ervoor werd veroordeeld maar later vrijgesproken, hebben mij geïnspireerd om dit boek te schrijven. Niet alleen het mysterie rond de affaire boeide mij, maar vooral de persoonlijkheid van de twee hoofdfiguren. Het was een interessante uitdaging.
Mijnheer X, de man die in 2003 voor deze daad tot 15 jaar werd veroordeeld, maar acht jaar later vrijkwam nadat het Hooggerechtshof de twee voorgaande uitspraken had nietig verklaard, beweerde nog altijd onschuldig te zijn en vroeg mij over hem een boek te schrijven. In zijn belevenissen zag ik een prachtig verhaal en accepteerde het aanbod, vooral omdat hij plechtig had beloofd ijverig mee te werken.
Zeer snel ontdekte ik dat zijn motieven verschillend waren als die waarmee hij mij had overtuigd om over hem te schrijven, en ik werd wantrouwig. Hij wou een roman waarin hij een held was; een slachtoffer dat in een Thaise gevangenis bloedstollende avonturen had beleefd. Een thriller.
Nee, zijn onschuld bewijzen vond hij verloren tijd en de moord interesseerde hem blijkbaar niet.
‘Daar was niets meer aan te doen,’ zei hij.
Dit vreemde gedrag heeft er mij toe aangezet om een dieper onderzoek in te stellen.
Vanaf het moment dat X begreep wat ik over hem had ontdekt, werd hij gemeen.
Ik moest oppassen wat ik over hem zou schrijven, want hij was vrijgesproken en ik kon hem zomaar niet beschuldigen.
Juist, maar zijn vrijspraak betekende niet dat hij onschuldig was.
Het Hooggerechtshof had de voorgaande veroordelingen nietig ver-klaard, omdat het oordeelde dat sommige getuigenissen onbetrouwbaar waren, terwijl er geen rechtstreeks bewijsmateriaal tegen hem bestond, waardoor hij geen eerlijk proces had gekregen. De twijfel had in zijn voordeel gesproken. Deze uitspraak betekende Ontslag van rechtsvervolging, waardoor de zaak Marian de Garriga voorlopig onopgelost bleef. Ondanks dat de affaire daardoor een cold case was, zolang de moord niet verjaard is, kan een Officier van justitie nog altijd het dossier laten heropenen.
Uiteindelijk duurde mijn onderzoek bijna een jaar en resulteerde in een lijvig dossier van meer dan tweeduizend bladzijden. ‘Dodelijk paradijs’ is dus geïnspireerd door deze onopgeloste moordzaak, maar uit respect voor de nog levende personen die op welke wijze ook bij de zaak betrokken waren, zijn alle namen fictief en bestaan enkel in mijn verbeelding. Bovendien zijn enkele personages in het verhaal toegevoegd.
In ‘Dodelijk paradijs’ trachten een auteur en een politie-inspecteur het mysterie rond de onopgeloste moord op Narima de Mandiga te ontsluieren. Voor de reconstructie van de affaire zijn uitsluitend authentieke gegevens gebruikt, zoals getuigenissen, brieven, verklaringen, gerechtelijke documenten en interviews. De roman is het relaas van een echt onderzoek. Hoewel de interviews in een literaire vorm zijn gegoten, behield ik hun bedoelde uitspraak. |
